Obyczajowe Olgierd Łukaszewicz - prezes ZASP

Las Kultury

W niedzielę, 12 maja, Dyrekcja Lasów Państwowych – w ramach akcji „Las kultury” – zaprosiła artystów na uroczystość sadzenia drzew – dębów! – ku czci najwybitniejszych w polskiej kulturze.

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
Pamięć o nich zyskała żywy symbol, oby tak długowieczny jak dąb Bartek. Posadzony w zeszłym roku dąbek ku czci Wisławy Szymborskiej, nazwany „Wisia”, już się dobrze zakorzenił. Teraz posadziliśmy „Gucia” i „Łapę” ku czci Gustawa Holoubka i Andrzeja Łapickiego. Obaj byli Prezesami ZASP-u. Obaj tworzyli prestiż naszego Stowarzyszenia, więc byłem gościem poniekąd urzędowym. „Gucia” i „Łapę” zasadziły panie: Magdalena Zawadzka, wdowa po Gustawie Holoubku, oraz  córka Andrzeja Łapickiego – Zuzanna.

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
  Lasy Państwowe przywitały nas orkiestrą rogów. Była też dereniówka i inne dobre nalewki. Na tle orkiestry zrobiliśmy sobie nawet z Magdaleną Zawadzką zdjęcie. Na pamiątkę chciałem mieć też fotografię przy sadzeniu dębów. Poprosiłem o to rzeczniczkę Lasów Państwowych, która tak bardzo zaangażowała się w rolę fotoreportera, że wkroczyła na żyzną glebę przyszłego lasu i …wpadła po kostki w błoto. Mam z tego powodu podwójne wyrzuty sumienia. Nie dość, że naraziłem na szkodę świątecznie ubraną, w pięknym mundurze leśnika,  przedstawicielkę Lasów Państwowych, to w dodatku nie rzuciłem się jej na ratunek.  Przepraszam niniejszym za tę niezaplanowaną kurację błotną!

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
  Chwilę po zasadzeniu „Gucia” i „Łapy” zaproszono mnie do sadzenia dalszych drzewek. Dostało mi się najwyższe. Był to jawor. Pamiętam piosenkę z dzieciństwa: „Jawor, jawor, jaworowi ludzie” oraz  sielankę „Hej tam pod jaworem”, zapowiadającą wieczorną schadzkę kochanków. Kiedy prawie 50 lat temu sadziłem jako harcerz drzewa na Śląsku, były to topole. I wciąż tam rosną! Są ogromne! Przy pniu jednej z nich niedawno się sfotografowałem.  
 Na zakończenie otrzymałem dyplom uczestnictwa w akcji „Las kultury”.

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
Zastanawiałem się skąd przyszedł impuls tej akcji? Żyjemy w czasach, w których las przestał być tajemnicą, nieprzebytym matecznikiem. Gorzej! Biblijne słowa:  „Czyńcie sobie ziemię poddaną”- w mentalności dzisiejszego barbarzyńcy, nie waham się powiedzieć, bezbożnika – zamieniły się w hasło: „Czyńcie z lasu ziemię poddaną, niewolnika, śmietnik”. Przerażające są widoki wiosennej przyrody przy drogach. Hałdy śmieci powodują, że z bólu odwracam głowę od lasu.

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
Bo las został sprofanowany, zepchnięty na margines cywilizacji przez podróżujących autami, a więc ludzi nieźle sytuowanych.  Ileż w tym bezmyślnej złej woli. Jak przez gąszcz odpadków dojrzeć wartość duchową Natury? Być może w obecnej epoce,  kiedy wszystko jest właściwie wtórne – jak w filmie, jak w telewizji – las nie ma siły, aby przemówić swoim naturalnym pięknem. Stąd zwrot ku Kulturze, którą traktuje się często jako opozycję Natury. Las kultury to przywołanie obrazów i słów poetyckich, z epok, kiedy ludzie mieli czas na delektowanie się urodą świata. Mickiewicz opisywał puszcze, chmury, drzewa, wschody i zachody słońca. Słowacki nasłuchiwał żurawi i śledził lot bocianów. Piękno dochodziło do nich, bo żyli w innym rytmie niż nasz.

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
 I mnie wycieczka do lasu prowokuje, aby podziwiać naturę  okiem aparatu fotograficznego. Delektować się detalem, kontemplować pejzaż. Dziwne uczucie budzi się we mnie, gdy pochylam twarz ku wiosennej pierwocinie. Chciałoby się ją konsumować, pożreć. Skąd ta zachłanność? Nie wiem. Zadaję sobie pytanie, ile właściwie czasu poświęcam forsycjom, krokusom, fiołkom, przechodząc obok zieleni miejskiej. Człowiek ani zauważy jak w miejscu żółtych kwiatów forsycji pojawiają się zielone liście. Mówię sobie: „Stój baranie! Przecież przez 200 dni z hakiem znów będziesz niecierpliwie czekał na te wiosenne kwiaty”. Być może ta bliskość nachylenia nad kwiatem przywołuje w nas perspektywę dziecka. Ale tamte oczy miały mocniejszy kontakt ze wszystkim. Mówię sobie: „Przypomnij sobie, zatrzymaj się. Takie chwile są jak znaki przestankowe, interpunkcja w naszym zabieganym życiu”.

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
Mistrzem pauzy na scenie był Gustaw Holoubek. Przy dębie mu poświęconym odczytałem kilka zdań z jego wypowiedzi teoretycznych o roli kropki w zdaniu. Że pozwala na zatrzymanie zalewu uczuć, że urzeczowia naszą wypowiedź. Stawiając kropkę  zawieszamy wywód, choćby na ułamek sekundy, aby dać czas na echo i podsumowanie dotychczasowej wypowiedzi przez słuchaczy. Ta drobna pauza budzi ciekawość, co będzie dalej. Tylko mistrz pauzy zna jej dobroczynną tajemnicę. No i kropka. Drzewo w pejzażu można zobaczyć jako znak przestankowy, a wycieczkę do lasu potraktować jako kropkę w zabieganej codzienności. Ten głęboki oddech i cisza leczą, a las mówi.

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
Aby wejść do lasu, trzeba jednak ekologicznej i biologicznej ogłady. Człowiek wykształcony powinien respektować prawa przyrody i przepisy, które wiszą na tablicach u wejścia do lasu. No i przypomnieć sobie czas, kiedy las sam do niego mówił lub kiedy o lesie mówiła kultura. Przez cudze przeżywanie, opisy, baśnie i mity, las może ukazać nam swą duszę.
 Ról ambasadorów Lasów Państwowych podjęli się Małgorzata i Paweł Królikowscy. Mieszkają w lesie i są naturalnymi rzecznikami tego środowiska. Pani Małgorzata wspomniała, że naukowcy zarejestrowali fale pomiędzy drzewami.  Przypomina to rozmowę drzew. Drzewa nie są zaklętymi ludźmi, ale można się o nie oprzeć jak o kolumny w świątyni świata. Powędrować wzrokiem w koronę drzew i ulecieć.

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
 Nie musi być przecież tak –  jak mówi prawo – żeby w przestrzeniach parków miejskich, szczególnie tych zabytkowych, nie obowiązywało prawo ochrony przyrody. Drzewa rosnące wokół pałacu w Nieborowie ledwie stoją, wydrążone czasem. A mimo to ludzie dokonują cudów, aby utrzymać tę istotę, przez którą wieje już wiatr historii.

  Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl
 W Noc Muzeów, 18 maja, Monika Skarzyńska, autorka happeningu „Przeciw wycince drzew w Parku Krasińskich w Warszawie” urządza wystawę swoich prac malarskich, dla których inspiracją są drzewa. Zaprosiła mnie do udziału w tym wydarzeniu o godzinie  21.00 w Klubie MiTo (ul. Waryńskiego 28). Całość ma tytuł „No pięknie!”. Najkrótsza konstatacja i najprawdziwsza.

Olgierd Łukaszewicz: Las Kultury - BlogStar.pl

Olgierd Łukaszewicz

Aktor filmowy, teatralny, radiowy, wykonujący swój zawód od ponad 40 lat. Obecnie związany z Teatrem Polskim w Warszawie. Prezes Związku Artystów Scen Polskich. Spośród kilkudziesięciu filmów, w których zagrał, najbardziej ceni sobie: „Brzezinę” Andrzeja Wajdy, „Sól ziemi czarnej” i „Perłę w koronie” Kazimierza Kutza, „Dzieje grzechu” Waleriana Borowczyka, „Lekcję martwego języka” Janusza Majewskiego, „Gorączkę” Agnieszki Holland, „Wierną rzekę” Tadeusza Chmielewskiego, „Seksmisję” Juliusza Machulskego, „Magnata” Filipa Bajona, „Pokuszenie” Barbary Sas, „Jańcia Wodnika” Jana Jakuba Kolskiego, „Generała Nila” Ryszarda Bugajskiego i „Daas” Adriana Panka.

Prywatnie zakochany w swoich wnukach, 8-letnim Adasiu i 5-letniej Hani.

18 komentarzy

Click here to post a comment

  • Pomysł z sadzeniem dębów jest super, zwłaszcza na cześć zmarłych artystów.
    Jednak pan Olgierd nie widzi że stare usychające drzewa są niebezpieczne dla zdrowia i życia. Wczoraj dwie osoby doznały uszczerbku na zdrowiu z powodu walących się drzew. Ta wierzba która przygniotła kobietę koło Chrzanowa była wypróchniała choć miała zieloną żywą koronę. Pan sobie robi zdjęcia przy wypróchniałych drzewach, niech pan chociaż nie każe stać koło tych drzew wnukom!
    Uparł się pan, bo nie spadła panu jeszcze gałąź na głowę! Nie wiem jaki gatunek topoli pan sadził. Jeśli to były topole białe lub czarne to one mają drobne cienkie gałązki, jeśli jednak są topole kanadyjskie o grubych konarach i liściach w kształcie trójkąta równobocznego, to lepiej niech pan się do nich nie przytula! Łamią im się żywe gałęzie pod własnym ciężarem! U nas na osiedlu, leżą takie gałęzie pod topolami!

  • Brawo panie Olgierdzie! To sadzenie lasu to jest to czym powinien pan się zająć:) Prawda jakie to fajne? O wiele fajniejsze jak robienie zadymy z powodu rewitalizacji
    Parku Krasińskich i podejrzewanie uczciwych ludzi o jakieś niecne zamiary. Sadzenie lasu pomoże panu od uwolnienia się od złych emocji. Ci fachowcy od ogrodów są dobrymi fachowcami podobnie jak leśnicy. Od leśników można się też wiele nauczyć o naturalnych środowiskach, drzewach, ptakach, owadach. Znałam paru leśników i chylę czoło przed ich stosowaną wiedzą przyrodniczą. Lęśnicy jak trzeba drzewa wycinają.

  • Szanowny Panie Olgierdzie jest Pan tak aktywny, wszechstronny, zaangażowany we wszystko co ważne. A aktorstwo to Pana powołanie. Serdecznie gratujuję i czekam z niecierpliwością na kolejny post na Pana blogu.

  • Cudny wpis. Jest takie powiedzenie-był las, nie było nas, będzie las, nie będzie nas, Oby tak było, bo mam wrażenie, że człowiek sobie za ambicję przyjął zniszczyć wszystko , co piękne.

  • Panie Olgierdzie, jestem pod wrażeniem Pana wrażliwości o przyrodę, chylę czoła!!!!

  • Panie Olgierdzie gdzie są jeszcze takie drogi brukowane, one nam starszemu pokoleniu przypominają młode lata. Teraz już chyba takich dróg jest bardzo mało, bo nawet w małych wioskach wszyscy się szczycą, że jest już asfalt. Szkoda.

  • Uwielbiam dzrewa. Sama posadziłam kilkanascie i nie ma większej radości jakpatrzec jaknas przerastają. Sa doskonałe. A Las kultury inteigentnie łaczy nature z kultura.

  • U nas jest to samo – z lasu robią śmietnik. Kto – ludziska głupie. Zgroza!

  • Widać, że lubi Pan przyrodę i o nią walczy konsekwentnie. Pamiętam pański wpis. Byłem tez na akcji w obronie Parku. Pomogło! Działajmy więc wspólnie

  • Las śmietnik, niestety, tego jest za duzo. I boleje nad tym, gdy widzę sterty śmieci w piękny lesie. Powinny być solidne mandaty za takie wykroczenia

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close